sobota, 20 marca 2010

Gry

--  --  --

w tej grze

horyzont wypełnia się

niewidzialnie

nadaje kształt bezkresom

w tej grze

kołowrotki pamięci

tańczą w milczeniu

a na nieczynnych już stacjach

parkują puste pociągi


w tej grze

horyzont czasami

uruchamia się

pionowo

10 komentarzy:

Holden Caulfield pisze...

bardzo mi się podoba, jest mi cholernie (to tzn. bardzo) BLISKIE,

a chwała Ci szczególnie ZA TE SŁOWA:

kołowrotki pamięci

tańczą w milczeniu

a na nieczynnych już stacjach

parkują puste pociągi

MajaK pisze...

...czy można wygrać z życiem w grę zwana życiem??......jest piękny ten wiersz ....

Margo pisze...

Pięknie :)

Beatta pisze...

Latarnik spojrzał ponad horyzont...

Euforka pisze...

podoba mi się

Małgorzata pisze...

A mnie urzekł pionowy horyzont:) Brawo!

Latarnik pisze...

Fajnie, że Wam się podoba :) Ja mam co do tego tekstu bardzo mieszane uczucia, bo poskładany jest z wielu myśli niekoniecznie do siebie przystających :) Każda z nich jest właściwie zaczynkiem nowego wiersza, ale zostały poskładane razem i jakoś się bronią... Chyba :)

Emma pisze...

bronią się bardzo dobrze :-)

i działają na wyobraźnię, bardzo to lubię we wszelkich tekstach.

Beata pisze...

bardzo mię sie dobrze czytało:)

Temi pisze...

Gra w życie zależy tylko od trudnych wyborów. Niestety...